آموزش زبان انگلیسی روح اله مرادی

برای اینکه انگلیسی را خوب متوجه بشویم باید انگلیسی واقعی را یاد بگیریم یعنی اصطلاحاتی که

باید مثلا صد صفحه از کتابهای آموزشگاهی را ورق بزنیم و جلو بریم تا به یکی دو تاشون بر بخوریم.

به عنوان مثال در کتاب های آموزشگاهی ما یاد میگیریم که سلام و احوالپرسی اینطوریه:

A: Hello

B: hello, how are you

A: fine, thanks, and you?

and . . . . .

در صورتیکه اصلا انگلیسی زبان ها این طوری با هم سلام و احوالپرسی نمی کنند!

پس چطوری احوالپرسی می کنند، وقتی به هم می رسند؟

این طوری:

Joe: Hello / Hi

Eric: Hey, Joe, this is Eric.

Joe: Oh hey Eric, Whatsap?, How’s it goin’?

Eric: It’s goin’ well. How ‘bout yourself?

Joe: Yeah, I’m doin’ really well.

Eric: Great.

همانطورکه مشاهده می کنید نه تنها شیوه شان فرق می کند بلکه در انگلیسی گفتاری، آنها نیز

مانند ما فارسی زبان ها، کلمات را می شکنند و به هم می چسبانند، به همین دلیل است که،

وقتی به صحبت های شان مثلا در فیلم ها گوش می دهیم چیزی متوجه نمی شویم، چون در

حقیقت داریم به انگلیسی (عربی، اسپانیایی، فرانسوی، آلمانی و . . . ) واقعی گوش می دهیم نه

به آن چیزی که در کتابها آموخته ایم.

Whatsap? = What’s up?

چه خبر؟

how’s it goin’?

اوضاع واحوال چطوره؟

goin = going

It’s goin’ well.

همه چی ردیفه

How ‘bout yourself?

Bout = about

Yeah, I’m doin’ really well.

خیلی خوبم، اوضاع روبراهه

Yeah = yes

Doin = doing

Y’khow = you know